Οι εικόνες είναι σημερινές. Αφορούν το ταρτάν του Γηπέδου «Φώτης Μελάς» στις Σιταποθήκες.
Και δυστυχώς, δεν είναι κάτι καινούργιο… Εδώ και πέντε χρόνια ζούμε το ίδιο έργο:
ένα μόνιμο «ράβε – ξήλωνε».
Πρόχειρες παρεμβάσεις.
Χωρίς αποτέλεσμα.
Χωρίς διάρκεια.
Και γεννιούνται εύλογα ερωτήματα, στα οποία κανείς δεν απαντά:
Πόσες φορές έγιναν παρεμβάσεις στο ταρτάν;
Υπήρξαν συμβάσεις για αυτές τις εργασίες;
Με ποια διαδικασία ανατέθηκαν;
Με ποιες τεχνικές προδιαγραφές;
Και γιατί, μετά από τόσα χρόνια, η εικόνα είναι αυτή;
Αυτό δεν λέγεται συντήρηση. Δεν λέγεται φροντίδα.
Λέγεται εγκατάλειψη.
Η τρίτη θητεία του κυρίου Βρεττάκου μπορεί να περιγραφεί με δύο λέξεις:
Εγκατάλειψη.
Παρακμή.
Και αυτές τις πληρώνουν οι αθλητές.Τα παιδιά. Η ίδια η πόλη…
Ο αθλητισμός αξίζει σοβαρότητα.
Όχι μπαλώματα…
30
